Νικος Καραγιαννς
Nikos Karagiannis
Ναυπλιάκα Ἀναλέκτα IV (2000) 217.

 

MΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ «ΜΑΤΩΜΕΝΟΥ ΓΑΜΟΥ»

στην Κατινα Παχινου

Δὲν εἴχατε τὸ δικαίωμα, Κυρία,
ν´ἀλέσετε - χρυσόσκονη - τὴν καρδιά μας
στὸ νερόμυλο τῆς μεγάλης Τέχνης σας.
Δὲν εἴχατε τὸ δικαίωμα νὰ παραλάβετε,
πρὶν ἀπ ’ τὴν παράσταση, τὸ κορμί μας ἀρτιμελὲς
καὶ νὰ τὸ μεταβάλλετε, μετὰ ἀπ ’ αὐτήν,
σὲ μιὰ χούφτα κόκκινο χῶμα!
Μαχαὶρι
ἡ φωνή σας, ράγιζε βαθειὰ τὴν πέτρα.
Εἴστε ἡ μεγάλη μετέρα πλέον.
Οἱ μητέρες τῆς μέχρι τοῦδε ζωῆς μας.
Γιατί, καὶ τή δικιά μου μητέρα, στὴ μορφή σας εἶδα
νὰ στέκεται σκυμμένη στὸ παράθυρο,
τὰ βράδυα τοῦ καλοκαιριοῦ,
νὰ περιμένει, να περιμένει τ’ ἀδέρφια μου καὶ μένα
νὰ γυρίσουμε στὸ σπίτι,
κι’ ἀπ ’ τὰ μάτια ἀναβλύζει μύρο δάκρυα.
Δὲν εἴχατε νομίζω, Κυρία, τὸ δικαίωμα, βλέποντας
ἀπὸ σήμερα ἄλλη παράσταση,
ν` αἰσθανόμαστε ραγισμένες πέτρες,
ποὺ ἀναβλύζουν δάκρυα καὶ μύρο
καὶ ποτίζουνε τὸ ὀνομά σας!
Δὲ εἴχατε δικαίωμα νὰ μᾶς ἐμποδίσετε
νὰ σᾶς λούσουμε, Κυρία, μέ ρῖγος
καὶ νὰ συνoδεύουμε στὴν αἰωνιόντα
μὲ δάκρυα καὶ μύρο τὸν ἴσκιο σας!
Σὲ τὶ σκληρὴ μοίρα ταχτήκατε
νὰ ἐκμηδενίσετε μὲ τὴ φωνὴ καὶ τὰ χέρια σας,
τὸν ὁποιονδήποτε τολμήσει νὰ παραβγεῖ δίπλα σας!
Παραδεχτῆτε, δὲν εἴχατε ὅλο το δικαίωμα, Κυριά,
- κρατώνας ἀόρατα μαχαίρια - ν’ ἀφανι”ζετε τὸ σύμπαν,
προχωρώντας πιὸ πάνω ἀπ’ τὴν κορφή!
Οἱ κορυφές εἴτανε ἕνα ἰδεατὸ σημεῖο στὴ ζωὴ
μας. Τώρα·



AFTER A PERFORMANCE OF “BLOOD WEDDING”

for Katina Paxinou

You do not have the right, Lady,
to grind - milling gold dust - our heart
in the watermill of your great art.
You do not have the right, before the show,
to take possession of our body, limbs,
to transform it, afterwards,
into a handful of red earth!
Your voice is a knife, splitting deep into the stone.
Besides, you are the great mother.
Mothers of our life up to this point.
Because in my mother, I see in your face,
standing bent at the window
on summer evenings,
waiting, waiting for my sister and me
to come back home
and from her eyes tears pour like myrrh.
I don't think, Lady, you have the right, to look forward
to another performance after today,
to make us feel the broken stones
that pour out tears and myrrh
and drink your name!
You do not have the right to prevent us
from washing you, Lady, with cold,
from accompanying your shade into the centuries
with tears and myrrh.
If you ordered the hard fate
to nothingness with your voice and your hands,
whatever in the world would dare to contest you!
Admit it, you do not at all have the right, Lady,
- holding the invisible knife - to ravage the universe,
stalking just ahead beyond the summit!
The mountain peaks were an ideal for
our life. And now?

 

In addition to other performances of “Blood Wedding,” Katina Paxinou is particularly remembered for the performance staged at the Rex Theater in 1970, directed by Alexis Minotis. The adaptation was by Nikos Gatsos and the music by Hadjidakis.


Translations: Copyright © DGW 2007
BACK